Yaong mga nakikinig sa pulong at sumusunod sa pinakamabuti nito; sila yaong mga pinatnubayan ng Allah, at yaong mga pinagkalooban ng unawa (Qur’an 39:18)

Ano ang Sinasabi ng mga Hindi Muslim hinggil sa…   Islam?

Ang Pinakamabilis na Lumagong Relihiyon sa Mundo

Ito ay isang koleksiyon ng maiikling mga sipi mula sa iba’t ibang mga tanyag na hindi Muslim, kabilang ang mga akademiko, manunulat, pilosopo, manunula, politiko, at aktibista ng Silangan at Kanluran. Sa aming pagkakaalam, walang sinuman sa kanila ang naging Muslim.  Kaya, ang mga katagang ito’y nagpapakita ng kanilang personal na pananaw hinggil sa iba’t ibang aspeto ng relihiyong Islam.

Sarojini Naidu

(1879-1949) Isang manunulat, manunula, at isa sa mga pinakatanyag na pinuno ng India bago nakamit nito ang kalayaan. Pangulo ng Batasang Pambansa ng India at unang babaeng gobernador ng malayang India.

q  “Diwa ng katarungan ay isa sa mga pinakakahangahangang mithiin ng Islam, dahil sang-ayon sa aking nababasa sa Qur’an natatagpuan ko ang mga dinamikong prinsipyo sa buhay na ito na hindi mistiko kundi kapakipakinabang na tuntunin para sa araw-araw na pangangasiwa sa buhay na naaayon sa buong mundo.”

q  “Ito ang kaunaunahang relihiyong humikayat at nagpatupad ng demokrasya dahil sa loob ng maskita kapag ang katawagan para sa pagdarasal ay isinawaga at ang mga mananampalaya ay maipon, ang demokrasya ng Islam ay inilalarawan limang beses araw-araw kung saan ang magsasaka at ang hari ay magkakatabing lumuluhod at nagsasabi: “Ang Panginoon lamang ang Dakila.” Madalas kumikintal sa aking isipan ang matatag na pagkakaisang ito sa Islam na tumuturing sa tao bilang tunay na kapatid.”

[Mga panayam hinggil sa “Ang mga Mithiin ng  Islam”;  basahin ang Speeches and Writings of Sarojini Naidu, Madras, 1918, pp. 167-9]

¬ ¬ ¬ ¬ ¬

Arnold J. Toynbee

(1889-1975) Mananalaysay na Britanyo, Tagapanayam sa Unibersidad ng Oxford.

q  “Ang kawalan ng kamalayan sa lahi sa pagitan ng mga Muslim ay isa sa mga kahangahangang tagumpay ng Islam, at sa kasalukuyang mundo nangyayari na may matinding pangangailan para sa pagpapalaganap ng Islamikong birtud na ito.”

[Civilization on Trial, New York, 1948, p. 205]

¬ ¬ ¬ ¬ ¬

William Montgomery Watt

(1909- ) Propesor (Emerito) ng  Arabe at Pag-aaral sa Islam sa Unibersidad ng Edinburgh.

q  “Ako ay hindi Muslim sa pangkaraniwang pagkakaunawa bagama’t pinapangarap kong ako ay isang Muslim bilang “isang taong sumusuko sa Panginoon,” subalit naniniwala ako na yaong nilalaman ng Qur’an at iba pang mga kasabihan ng pananaw na Islamiko ay mga malawak na tinggalan ng dakilang katotohanan na kung saan tayong mga taga-kanluran ay maraming matutunan, at ang Islam ay tiyak na malakas na tagahamon para sa pagtustos ng saligang balangkas ng nag-iisang relihiyon sa hinaharap.”

[Islam and Christianity Today, London, 1983, p. ix.]

Bertrand Russell

(1872-1970) Isang pilosopo, matematiko, at laureadong Nobel na Britanyong kanyang pagbibigay-diin sa makatwirang pagsusuri ay may malawakang impluwensiya sa takbo ng ika-20 siglong pilosopiya.

q  “Ang ating paggamit ng pararilang ‘Panahon ng Kadiliman’ na sumasaklaw sa panahong mula 699 hanggang 1,000 ay nagpapahiwatig ng ating labis na pagbubuhos ng buong isip sa Kanlurang Europa… Mula India hanggang Espanya, ang maluningning na kabihasnang Islam ay yumabong. Sa naturang panahon ang anumang nawala sa sandaigdigang Kristiyanismo ay hindi nawala sa kabihasnan, ngunit ang kabaliktaran… Para sa atin tila ba ang kabihasnang Kanluran-Europa ay kabihasnan; subalit ito ay makitid na pananaw.”

[History of Western Philosophy, London, 1948, p. 419]

¬ ¬ ¬ ¬ ¬

Hamilton Alexander Roskeen Gibb

(1895-1971) Isang pangunahing pantas na oryentalista sa kanyang panahon

q  “Ngunit ang Islam ay mayroon pang karagdagang maipaglilingkod para sa kapakanan ng sangkatauhan. Samakatuwid ito ay mas malakit kaysa sa Europa sa tunay na Silangan, at ito ay nagtataglay ng isang maringal na tradisyon ng pagkakaunawaan at pakikipagdamayan ng iba’t ibang lahi. Walang ibang lipunang may ganoong kasaysayan ng tagumpay sa pag-iisa ng napakarami at magkakaibang lahi ng sangkatauhan sa pagkakapantay ng katayuan, opurtunidad at pagpupunyagi… Ang Islam ay mayroong kakayahang pagkasunduin ang mga tila hindi mapagkasundong elemento ng lahi at tradisyon. Kung ang di pagkakasundo sa pagitan ng mga dakilang lipunang Silangan at Kanluran  ay halinhan ng pakikipagdamayan, ang pamamagitan ng  Islam ay isang kailangang kondisyon. Sa mga kamay nito malawakang nakasalalay ang kalutasan ng suliranin ng Europa hinggil sa ugnayan nito sa Silangan.”

[Whither Islam, London, 1932, p. 379.]

q  “Na ang kanyang (Muhammad) mga reporma ay nagpabuti sa pangkalahatang katayuan ng mga kababaihan ay tinatanggap sa buong daigdig.”

[Mohammedanism, London, 1953, p. 33]

¬ ¬ ¬ ¬ ¬

James A. Michener

(1907-1997) Pangunahing manunulat na Amerikano; nakatanggap ng pandangal na doktorado sa limang larangan mula sa 30 pangunahing unibersidad at sinabitan ng Medalyang Pangpangulo para sa kalayaan, ang pinakamataas na gantimpalang pangsibilyan sa Amerika.

q  “Sa kasaysayan walang ibang relihiyong kasingbilis ng Islam sa paglaganap. . . Ang Kanluran ay malawakang naniniwala na ang silakbong ito ng relihiyon ay nangyari sa pamamagitan ng espada. Subalit walang pangkasalukuyang pantas ang tumatanggap ng kuru-kurong ito, at ang Qur’an ay malinaw sa pagtaguyod nito sa kalayaan ng budhi.”

[Islam - The Misunderstood Religion, Readers’ Digest (Edisyon sa Amerika) Mayo 1955]

Edward Gibbon

(1737-1794) Itinuring na pinakamagiting na mananalaysay na Britanyo sa kanyang panahon.

q  “‘Ako’y naniniwala sa Nag-iisang Diyos at si Mohammed ay Kanyang Sugo,’ ang simple at di nagbabagong pagpapahayag ng paniniwala sa Islam. Ang pangkaisipang larawan ng Panginoon ay hinding-hindi naibaba sa pamamagitan ng anumang nakikitang anito; ang mga kapurihan ng propeta ay hinding-hindi lumabag sa panukatan ng kabutihang pangtao, at ang kanyang mga panuntunan sa buhay ay pumigil sa pasasalamat ng kanyang mga disipulo sa loob ng saklaw ng kaisipan at relihiyon.”

[History of the Saracen Empire, London, 1870, p. 54.]

q  “Mas banal kaysa sa tuntunin ni Zoroaster, mas liberal kaysa sa batas ni Moises, ang relihiyon ni Mahomet ay tila mas hindi salungat sa kaisipan kaysa sa kredo ng misteryo at pamahiin na sa ika-7 siglo ay nagdulot ng kahihiyan sa simplidad ang mga ebanghelyo.”

[The History of the Decline and Fall of the Roman Empire, tomo 5, p. 487]

¬ ¬ ¬ ¬ ¬

Jared Diamond

Propesor ng Pisyolohiya sa Kolehiya ng Medisina ng UCLA; nakatanggap ng Gantimpalang Pulitzer para sa Pangkalahatang Di-Katha sa taong 1998.

q  “Ang Islam sa panahong medyoebal ay maunlad sa larangan ng teknolohiya at bukas para sa pagbabago. Nagtamo ito ng mga antas sa literasi na malayong mataas kaysa sa kasalukuyang Europa; nilagom nito ang legado ng klasikal na kabihasnang Griyego sa hangganang maraming mga klasikal na aklat na ating batid ngayon sa pamamagitan lamang ng mga kopyang Arabe. Lumikha ito ng mga mulino, trigonometriya, triyanggulong layag, at nagkamit ng mga mahalagang pag-unlad sa metalurhiya,  pangmakina at kimikong pamamatnugot at sa mga paraan sa patubig. Noong mga kalagitnaang panahon ang daloy ng teknolohiya ay malawakang mula Islam patungong Europa kaysa sa mula Europa patungong Islam. Pagkalipas lamang ng siglong 1500 nang ang kabuuang daloy ay naging pasaliwa.”

[Guns, Germs, and Steel - The Fates of Human Societies, 1997, p. 253]

¬ ¬ ¬ ¬ ¬

 

Annie Besant

(1847-1933) Teosopista at pinunong nasyonalistang Britanyo sa India. Pangulo ng Batasang Pambansa ng India sa taong 1917.

q  “Madalas kong naiisip na ang babae ay mas malaya sa Islam kaysa sa Kristiyanismo. Ang babae ay mas kinakalinga ng Islam kaysa ng pananampalatayang humihikayat ng Monogamiya. Sa Qur’an ang batas hinggil sa kababaihan ay mas makatwiran at liberal. Sa nakalipas na dalawampung taon lamang na ang Kristiyanang Inglatera ay kumilala sa karapatan ng kababaihan sa pag-aari samantalang tinanggap ng Islam ang karapatang ito mula sa simula.”

[The Life and Teachings of Muhammad, Madras, 1932, pp. 25-26]

Ang Propeta (s) Ba’y Humirang ng Kahalili?

O Sugo, Ipahayag ang ipinadala sa iyo ng iyong Panginoon; at kung hindi mo tuparin, hindi mo naipahayag (sa kabuuan) ang Kanyang Mensahe; at kalingain ka ng Allah mula sa mga tao

(Qur'an: Kabanata 5, Bersikulo 67)

Ang mga Shi'ah ay naniniwala na ang proklamasyong nabanggit ng bersikulo ng Qur’an ay tinupad ng Propeta (s) nang hirangin niya ang Imam ‘Ali bin Abi Talib (a) bilang kanyang kahalili sa araw ng Ghadir Khumm.

Subalit ang salitang mawla ba’y hindi nangangahulugang kaibigan?

Bagama’t napakaraming mga pantas na Sunni mula sa lahat ng mga panahon at pananaw ay nagpapatibay sa pangyayari at ang mga makasaysayang salita ng Propeta (s), nahihirapan silang ipagtugma ito sa kung anumang talagang naganap paglisan ng Propeta (s). Hindi masasaklaw ng maikling kasulatang ito ang detalye ng yaong mga pangyayari. Ang mahalagang punto’y maraming mga pantas na Sunni ang nagpapahayag na ninanais lamang ng Propetang (s) ipahayag si ‘Ali (a) bilang kaibigan at katulong ng mga Muslim! 

May maraming aspeto ang kaganapang itong nagpapakitang ito’y may mas higit pang halaga. Ang pagpahayag ng iba’t ibang mga bersikulo ng Qur’an, ang malaking pagtitipon, ang huling mga yugto ng buhay ng Propeta (s), ang pagpapatunay ng mga taong ang Propeta (s) ay mas makapangyarihan, ang sumunod na mga pagbati ni ‘Umar, at iba pang mga salik na mahirap saklawin ng maikling kasulatang ito, ay puro nagpapahiwatig sa pangyayari bilang paghihirang sa kahalili ng Propeta (s). Malinaw na ang salitang mawla ay ginagamit sa kahulugang kapangyarihang ganap paglipas ng Propeta (s) kabilang ang, ngunit hindi lamang, kapangyarihang temporal.

Ang Huling Kataga

Kung mayroon pang natitirang pagdududa hinggil sa pangkasaysayang halaga ng pahayag na ito at sa mga pagsisikap ng ilang mga taong maikubli ito, maging ito ang huling kataga:

Sa panahon ng kanyang pagiging Kalipa at ilang dekado paglipas ng pangyayari sa Ghadir, nang sabihin ng Imam 'Ali (a) kay Anas ibn Malik, ang Kasamahan ng Propeta (s): “Bakit hindi ka tumatayo at magsaksi sa anumang iyong narinig mula sa Sugo ng Allah sa araw ng Ghadir?” Sumagot siya, “O Amir al-Mu’minin! Tumanda na ako at makalimutin.” Pagdaka’y sinabi ni ‘Ali (a): “Markahan ka sana ng Allah ng maputing bakas (ng ketong) na hindi maikukubli ng iyong turban, kung sinasadya mong bimbinin ang katotohanan.” At bago pa man nakatayo si Anas sa kanyang pagkakaupo, tinubuan siya ng malaking markang puti sa kanyang mukha.

q  Ibn Qutaybah al-Dinawari, Kitab al-Ma'arif, (Cairo, 1353 AH), p. 251

q  Ahmad bin Hanbal, al-Musnad, tomo. 1, p. 119

q  Abu Nu`aym al-'Isfahani, Hilyat al-Awliya', (Beirut, 1988), tomo. 5, p. 27

q  Nur al-Din al-Halabi al-Shafi'i, al-Sirah al-Halabiyya, tomo. 3, p. 336

q  Al-Muttaqi al-Hindi, Kanz al-'Ummal, (Halab, 1969-84), tomo. 13, p. 131

Anong naganap sa araw ng Ghadir Khumm?

Ang Ghadir Khumm ay isang lugar na ilang milyang layo mula sa Makkah patungong Madinah. Nang mapadaan ang Propeta (s) sa naturang lugar noong 18 Dhu'l Hijja (10 Marso 632) mula sa kanyang Peregrinasyong Pahimakas, ang bersikulong “O Sugo, Ipahayag ang ipinadala...” ay ipinahayag.  Kaya huminto siya upang magsagawa ng palathala sa mga peregrinong sumama sa kanya mula sa Makkah at yaong hihiwalay mula sa naturang salikop patungo sa kani-kanilang mga destinasyon. Sa pamamagitan ng mga kautusan ng Propeta(s) isang natatanging pulpitong gawa sa mga sanga ng punong-kahoy ay itinayo para sa kanya. Pagkatapos ng pananghaliang pagdarasal ang Propeta’s (s) umupo sa pulpito at isinagawa ang kanyang huling pampublikong talumpati sa pinakamalaking pagtitipon bago siya yumaon pagkalipas ng tatlong buwan.

Ang kasukdulan ng kanyang sermon ay nang, habang itinataas ang kamay ng Imam ‘Ali (a), ang Propeta (s) ay nagtanong sa kanyang mga tagasunod kung siya ba’y mas makapangyarihan (awla) sa mismo mga naniniwala. Ang madla ay may iisang sagot: “Ganoon nga, O Apostoles ng Allah”. 

At ipinahayag niya: “Sinumang ako’y kanyang pinuno (mawla), si ‘Ali ay kanya ring pinuno (mawla).  O Panginoon, maging kaibigan Ka nawa ng siyang kaibigan niya, at kaaway ng sinumang kanyang kaaway.”

Pagkatapos ng talumpati ng Propeta (s), kaagad-agad na naipahayag ang sumusunod na bersikulo:

Ngayon, nilubos Ko ang inyong relihiyon at ginanap Ko ang Aking grasya sa inyo at malugod Akong Islam ang inyong relihiyon. (Qur'an 5:3)

Pagkatapos ng kanyang talumpati, inatasan ng Propeta (s) ang bawat isang sumumpa ng katapatan kay ‘Ali (a) at batiin siya. Kabilang sa mga nagsagawa nito ay ang ‘Umar ibn al-Khattab na nagsabing: Mahusay Ibn Abi Talib! Ngayon, ikaw ang naging pinuno ng lahat ng mga mananampalatayang lalaki at babae.”

Isang Arabong nakarinig ng kaganapan sa Ghadir Khumm ay lumapit sa Propeta (s) at nagsabi: “Inutusan mo kaming sumaksi na walang ibang bathala maliban sa Allah at ikaw ay Sugo ng Allah. Kami’y sumunod sa iyo. Inutusan mo kaming magdasal limang beses araw-araw at kami’y sumunod. Inutusan mo kaming mag-ayuno sa buwan ng Ramadhan at kami’y sumunod. At inutusan mo kaming magperegrino sa Makkah at kami’y sumunod. Subalit hindi ka pa kontento sa lahat ng mga ito at itinaas mo ang kamay ng iyong pinsan at ipinagpilit siya sa amin bilang aming pinuno sa pagsabing ‘si ‘Ali ay mawla ng sinumang ako’y kanyang mawla.’ Ang pamimilit bang ito’y mula sa Allah o sa iyo?”  Ang Propeta’y (s) nagsabi: “Sumusumpa ako sa Allah na natatanging Panginoon! Ito’y mula sa Allah, ang Dakila at Mahabagin.” 

Nang marinig ang naturang sagot, ang lalaki ay tumalikod at tumungo sa kanyang kamelyo at nagsasabi: “O Allah! Kung ang sinasabi ni Muhammad ay wasto, pukulan mo kami ng bato mula sa langit at parusahan mo kami ng matindi.” Hindi siya umabot sa kanyang kamelyo nang mapukulan siya ng batong tumama sa kanyang ulo at lumagos sa kanyang katawan na naging sanhi ng kanyang kamatayan. Sa pangyayaring ito nang ipahayag ng Dakilang Allah ang sumusunod ng mga bersikulo:

Isang nagtatanong ay nagtanong tungkol sa kaparusahang darating. Para sa mga di naniniwala, walang anumang makahadlang nito mula sa Allah, Ang Panginoong Kataastaasan. (Qur'an 70:1-3)

Ang mga pantas na Sunni ba’y tumuturing sa pangyayaring ito bilang kapanipaniwala?

Ang bilang ng mga awtoridad na Sunni na nagsalaysay ng pangyayaring ito, puspusan o buod man, ay kahanga-hanga!  Itong makasaysayang pangyayari ay isinalaysay ng 110 Kasamahan ng Propeta (s), 84 Kahalili (Tabi’in) mula sa sumunod na henerasyon at ng maraming mga pantas ng mundong Islamiko, mula sa una hanggang ika-14 siglo AH (ika-7 hanggang ika-20 siglo CE).

Sinasaklaw lamang ng mga estadistikang ito yaong mga tagapaglahad na nasa sa mga salaysay na naitala ng mga pantas na Sunni!

Isang napakaliit na seksiyon ng mga pinagmumulan ay naitala sa ibaba. Marami sa mga pantas na ito’y hindi lamang sumipi ng pagpahayag ng Propeta (s) kundi tinawag pa itong kapanipaniwala:

q  al­Hakim al­Neyshaburi, al­Mustadrak `ala al-Sahihayn (Beirut), tomo 3, pp. 109-110, 133, 148, 533. Malinaw niyang ipinahayag na ang tradisyon ay sahih ayon sa mga batayan ni al­Bukhari and Muslim; Sinag-ayunan ni al­Dhahabi ang kanyang hatol.

q  al­Tirmidhi, Sunan (Cairo), tomo 5, p. 633

q  Ibn Majah, Sunan, (Cairo, 1952), tomo 1, p. 45

q  Ibn Hajar al-'Asqalani, Fath al-Bari bi Sharh Sahih al-Bukhari, (Beirut, 1988), tomo. 7, p.61

q  Al-‘Ayni, 'Umdat al-Qari Sharh Sahih al-Bukhari, tomo. 8, p. 584

q  Ibn al­’Athir, Jami` al­'usul, i, 277, bilang 65

q  Al-Suyuti, al-Durr al-Manthur, tomo 2, p. 259, 298

q  Fakhr al-Din al-Razi, Tafsir al-Kabir, (Beirut, 1981), tomo 11, p. 53

q  Ibn Kathir, Tafsir Qur'an al-'Azim, (Beirut), tomo 2, p. 14

q  Al-Wahidi, Asbab al-Nuzul, p. 164

q  Ibn al-‘Athir, Usd al-Ghaba fi Ma'rifat al-Sahaba, (Cairo), tomo 3, p. 92

q  Ibn Hajar al-'Asqalani, Tahdhib al-Tahdhib, (Hyderabad, 1325), tomo 7, p. 339

q  Ibn Kathir, al-Bidayah wa al-Nihayah, (Cairo, 1932), tomo 5, p. 213, tomo 7, p. 340

q  Al-Tahawi, Mushkil al-Athar, (Hyderabad, 1915), tomo 2, pp. 308-9

q  Nur al-Din al-Halabi al-Shafi'i, al-Sirah al-Halabiyya, tomo 3, p. 337

Al-Zurqani, Sharh al-Mawahib al-Ladunniyya, tomo 7, p. 13

ANG PAGKA-IMPALIBLE NG LABINDALAWANG IMAMS

    Ilan sa mga tao ay pinupuna nila ang mga Shia dahil sa

paniniwala na ang mga Imams ng kagalang- galang na pamilya ng

Propeta ay mga impalible (di-maaaring magkamali).

ANG KASAGUTAN

    Ang Shia ay naniniwala na ang mga Imam, na silang mga

hinirang ng Allah, ay kailangang impalible. Ang sabi ng Allah:

Sinabi Niya, “Tunay, gagawin kitang isang Imam ng

sangkatauhan.” Itinanong ni Abaraham, “At mula sa aking

supling?” Sinabi Niya, “Hindi kasama sa Aking tipan ang mga

nagkasala.” (2:124)

    At sinumang lumabag sa mga hangganan siya ay sadyang

nagkakasala sa kanyang sariling kaluluwa. (65:1)99

    At sino mang lumabag sa hangganang itinakda ng

Allah, sila ang mga makasalanan. (2:229)

    Ang pagka- impalible ay isang kundisyon para sa mga banal na

Imam at ito ay limitado, pagkatapos ng Propeta Muhammad (s),

hanggang sa Labindalawang mga Imams, dahil wala ng iba pang

impalible maliban sa kanila ayon sa pagkakasundo-sundo. Dagda g

pa dito, ang talata ng Kor ng Allah a n;  nais na pawiin ang lahat

ng dumi sa inyo, O mga Kasambahay ng Tahanan, at kayo ay

ganap na linisin.  33:33,  ay nagpatunay na sina Imam Ali, Imam

Hasan at Imam Husayn ay mga impalible. Maraming tradisyon sa

propesiya ay nagpatotoo din ng pagka-impalible ng Labindalawang

Imams (sumakanila ang kapayapaan ).

 

    Ang naunang talata na nabanggit ay nagbigay patunay ng pagkaimpalible ng pamilya ng Propeta. At ipinakita din na ang kanilang

kadalisayan ay mula sa Allah at hindi pampagbabatas na bagay,

dahil ang pampagbabatas na hangarin ng pagdalisay mula sa

karumihan ay hindi  lamang nauukol sa pamilya ng Propeta, kundi

sakop ang lahat ng tao. Ang pampagbabatas ay nakatuon din ang

pansin sa sariling kapakanan lamang, samantala, itong talata ng

Koran ay nagpakita ng hangarin ng Allah ang dalisayin ang mga

taong ito sa kung anumang dumi ay Kanyang malikhaing hangad.

Ang sabi ng Allah,

     Tunay nga, ang utos Niya, kapag nilalayon Niya ang isang

bagay, ay sinasabi lamang Niya hinggil doon, “Maganap,” At

iyon ay nagaganap.(36:82)

    At siyempre, ano ang layunin ng marumi ay hindi karumihan sa

pangangatawan, ngunit ang panloob na karumihan yaong

nagsasalita ng walang pakundangan sa banal na bagay, kawalang

paniniwala, pagkakasala, pagkasuwail at lahat ng kasalanan.

    Kung sasabihin ninuman na ang pagdalisay ay maaring

mangahulugan na patawarin ng Allah ang kanilang kasalanan.100

    Ang isasagot ko ay, ang pagpapatawad ay hindi nililinis ang

dumi mula sa kaluluwa ng pagka-suwail, ngunit ito ay ang alisin

ang parusa mula sa kanya. Bukod sa, ang pagpapatawad ng

kasalanan ay hindi magkakaroon maliban kung nagawa na ang

pagkakasala. Kaya, ang makasalanang tao ay hindi malinis

(dalisay) sa panahon na ginagawa ang kasalanan, habang ang talata

ng Koran ay nagsasaad ng ganap na pagdadalisay.101

Ang Ikalabing-isang Huwad na Pangangatuwiran:

ANG MGA HIMALA NG MGA IMAMS

    Ilan sa mga tao ang pumupuna sa Shia dahil sa paniniwala na

ang mga Imams ay may mga himala na katulad ng mga himala ng

mga Propeta.

ANG KASAGUTAN

    Ano ang ibig sabihin namin ng mga himala ng mga Imams ay

ang karisma na magpapatunay ng kanilang pagka-Pinuno

(Imamate), pagka- guwardiyan at kanilang pagkatao bilang patunay

na sila ay mula sa Allah na nakasalamuha sa sangkatauhan at ang

tagapagitna sa pagitan ng tao at ng mga Propeta (s). Sumangguni

sa aklat na may pamagat  (Ithbatul-Hudat bin-Nusus wa alMu’jizaat). Binanggit ng may-akda ang mga himala ng

Labindalawang Imams na may matatag na mga pagsasalaysay na

siyang malawak na ipinagsalaysay ng di- naudlot na mga tanikalang

pagsasalaysay. Sumangguni sa  Ihqaqul-Haq tomo 11, 12 at 19,

kung ibig ninyong malaman ang mga himala at karisma ng mga

Imams tulad sa nabanggit sa mga aklat ng Sunni. Sakop pa nito 102

ang ilang nabanggit sa mga aklat ng Sunni na may pamagat ng mga

aklat, ang bilang ng mga pahina at ng edisyon.  103

Ang Ikalabindalawang Huwad na Pangangatuwiran:

PANGALANAN ANG TAO NG

PANGALANG TULAD NG

ABDUN-NABI AT IBA PANG TULAD NIYAN

    May ilang pumupuna sa Shia dahil pinapangalanan nila ang

kanilang mga anak ng pangalang tulad ng Abdun-Nabi  –alipin ng

Propeta–, Abdur-Rasul  –alipin ng Sugo–, Abd Ali –alipin ni Ali–, 

Abdul-Husayn  –alipin ni Husayn  –, samantala ang ganyang

pangalan ay hindi pinapahintulutan dahil ang pagiging alipin para

sa iba maliban sa Allah ay isang politeismo.

ANG KASAGUTAN

   Ang pakikipag-ugnay ay pagsamba sa iba sa halip na sa Allah,

alinman sa dalawa, ang pagsamba sa bagay na iyon na nag- iisa o

kaalinsabay sa Allah. Ang pagsamba ay ang pagsuko sa sinasamba

ang gawin itong banal at itulad sa Maykapal. Ngunit ang paggamit

lamang ng katagang alipin sa harap ng nilalang na bagay ay hindi

nangangahulugan ng pagsamba. Pinagtibay ang katotohanang ito  104

ng Banal na Koran at ng maraming tradisyon ng Propeta. Sinabi 

ng Allah,

    “At isaayos ang pag-aasawa ng mga balo sa inyo, at ng inyong

mga lalaking alipin at mga babaing alipin na handa nang magasawa.” (24:32)

    Hindi ito nangangahulugan na ang alipin ay sinasamba niya ang

kanyang panginoon. Kahalintulad lamang din ng pagsasabi tungkol

sa pangalang tulad ng  Abdun-Nabi (alipin ng Propeta) at  AbdulHusayn  (alipin ni Husayn). At sa magkatulad na pagkakataon,

yaong mga pumupuna sa mga Shia dahil sa paggamit ng mga

pangalang ito, mismong sarili nila ay tumatawag sa kanilang mga

boss „aking amo‟ at wala silang problema tungkol dito! 105

Ang Ikalabintatlong Huwad na Pangangatuwiran:

MAHALIN ANG PAMILYA NG PROPETA

    Ilan sa mga tao ay huwad na nangangatuwiran na ang mga Shia

ay higit nilang mahal ang pamilya ng Propeta kaysa sa Allah at ng

Kanyang Sugo na si Muhammad (s), at sa kanilang paniniwala ang

pagmamahal nila sa kanila ay sapat na upang mapunta sila sa

paraiso at iligtas sila mula sa impiyerno.

ANG KASAGUTAN

    Ito ay isang malaking kasinungalingan. Mahal ng mga Shia ang

pamilya ng Propeta simple lamang sapagkat sila ay pamilya ng

Propeta (s) at alang-alang sa pagmamahal nila sa Propeta. Ang

kanilang pagmamahal sa Propeta ay dahil siya ay Sugo ng Allah.

Samakatuwid, di-makatwiran para sa isang Shia na mahalin ang

pamilya ng Propeta ng higit pa sa pagmamahal nila sa Propeta at

napakawalang-katwiran na mahalin nila ang Propeta ng higit pa sa

pagmamahal nila sa Allah. 106

Ang Ikalabing-apat na Huwad na Pangangatuwiran:

PAG-INTINDI NG TEKSTO AT

INTERPRETASYON NG

TALATA NG KORAN

    May ilang tao na umiimbento ng kasinungalingan laban sa mga

Shia na nagsasabing ipinakahulugan nila ang talata ng Koran hindi

ayon sa tunay na kahulugan nito kundi upang suportahan ang

kanilang paniniwala at purihin ang kanilang mga Imams.

ANG KASAGUTAN

    Hindi maaaring basta na lang mapabulaanan ang maraming mga

talata ng Koran alinman sa tinutukoy nito ang mer ito ng Imam Ali

lamang o ang ibang miyembro ng pamilya ng Propeta. May

maraming tradisyon sa mga aklat ng Sunni na ipinakahulugan ang

maraming talata bilang pagtukoy ng mga merito ng Imam Ali at

iba pang mga miyembro ng pamilya ng Propeta. Ang may-akda ng

Ihqaqul-Haq ay nakatipon sa tomo 3, 9 at 14 ng dalawang daan at

limampu‟t limang tulad ng gayong talata, at pagkatapos ng bawat 107

talata sinusulatan niya ito sa ibaba ng mga tradisyon ugnay sa mga

aklat ng Sunni na nagpapaliwanag ng talata at mga numero ng

pahina.. 108

Ang Ikalabinlimang Huwad na Pangangatuwiran:

KALABISAN

    Ilan sa mga tao ay huwad na pinupuna ang mga Shia dahil sa

pagkakaroon ng labis- labis na pagmamahal sa pamilya ng Propeta

at bawasan nila ang dignidad ng mga Kasamahan dahil mas gusto

nila si Imam Ali at ang pamilya nito higit pa sa lahat ng ibang mga

Kasamahan,

ANG KASAGUTAN

    Maraming tradisyon na nabanggit sa mga aklat ng Sunni na

nagpahiwatig na si Imam Ali ay  lalong nagustuhan,  ng higit pa sa

lahat ng ibang mga Kasamahan. Ang sabi ng Propetang

Muhammad (s): “Kung sinuman ako ang kanyang guwardiyan,

itong si Ali ay kanya ring guwardiyan.”

    Nagsalita din siya habang tinutukoy si Imam Ali: “Ikaw para sa

akin ay katulad ni Aaron  para kay Moses, maliban sa wala ng

Propeta pagkatapos ko.”109

    Ang tradisyon ng „ang ibon‟ ay nagpahiwatig na si Imam Ali ay

ang pinakamamahal ng Allah pagkatapos ng Kanyang Sugo na si

Muhammad (s).

    Sinabi ng Propeta (s):  “Ako ang lungsod  ng kaalaman at si

Ali ang kanyang tarangkahan.”

    Inutusan ng Propetang Muhammad (s) ang lahat ng pinto ng

kanyang mga Kasamahan na nakabukas patungong moske na

isarado maliban sa pinto ni Imam Ali.

    Ang sabi ng Propeta (s):  “si Ali at ako ay ama ng bansang

ito.”

    “Ang mga tao ay nagmula sa iba‟t-ibang mga puno ngunit

ako at si Ali ay mula sa iisang puno.”

    “Mayroong tatlong  makatotoong tao at si Ali bin Abu Talib

ang pinakamagaling sa kanila.”

    Marami pang ibang mga hadiths na binanggit hinggil d ito sa

reperensyang mga aklat ng Sunni at Shia.

    Itinatag ng Propetang Muhammad  (s) ang pagbuklod ng

kapatiran sa pagitan ng kanyang mga Kasamahan at ang sabi niya

kay Ali, “Ikaw ang aking kapatid” ito ay nabanggit sa mga aklat

ng Sunni na isinalaysay nina ibn Abbas , Sa‟id bin al-Musayyab,

ibn Umar, Zayd bin Abu Awfa, Anas bin Malik, Zayd bin Arqam,

Hudhayfa bin al-Yaman, Makhduj bin Zayd, Abu Umama,  Jami‟

bin Umayr, Jabir bin Abdullah, Abu Sa‟id, Abdur-Rahman bin

Aweym at Abu Hurayra.

    Nabanggit ni Ahmad bin Hanbal sa kanyang aklat na Faza’ilusSahaba isang tradisyon na isinalaysay ni Akrima, na narinig mula

kay ibn Abbas na nagsabi ang Propeta Muhammad (s) ng: 

“Walang talata ng Koran na nagsimula sa „O kayong mga 110

nananampalataya,‟ na hindi si Ali ang kanilang (i.e. yaong mga

nananampalataya) pinuno, nangunguna at kanilang

katanyagan. Sinisisi ng Allah ang mga Kasamahan ng Propeta

sa Koran ngunit hindi nababanggit si Ali maliban sa

pagpupuri.."

    Gayundin ay nabanggit  sa  Dhakha’ir ul Uqba pahina 89,

edisyon ng Egypt.

    Nabanggit din ito nina at-Tabarani at ibn Abu Hatim sa  AsSawa’iq ul-Muhriqa pahina 125; edisyon ng Egypt, at  Tarikh ulKhulafa’ (Kasaysayan ng mga Khalifa) pahina 116; edisyon ng

Lahore.

    Nabanggit ni Abu Na‟im sa kanyang aklat na  Hilyatul-Awliya’ 

tomo 1 pahina 64; edisyon ng Egypt, ang isang tradisyon na

isinalaysay ni ibn Abbas na ang Propeta Muhammad (s) ay

nagsabi:  “Hindi nakapagpahayag ang Allah ng kahit anong

talata na nagsisimula sa „O kayong mga nananampalataya,‟

kundi si Ali ang nangunguna at ang pinuno.”

    Binuo ni Ahmad bin Hanbal ang lahat ng mga ito para kay Ali

nang kanyang sabihing,  “Wala sa mga Kasamahan ng Propeta

ang may kalinisang budhi na katulad ng kay Ali bin Abu

Talib.”

    Ang kasabihang ito ay  nabanggit sa maraming mga aklat;  alMustadrak, al-Isti’aab, al-Kamil  ni ibn ul-Athir, Kifayat ut-Talib,

ar-Riyazun-Nazira, Tahthib ut-Tahthib, Fat-hul-Bari fi Sharh ilBukhari, Tarikh ul-Khulafa’, as-Sira al Halabiyah, ar-RawzulAzhar, Is’aaf  ur-Raaghibin at iba pa.

    May isang tradisyon, na siyang sinang-ayunan ng mga Sunni na

nagpakita ng preperensya kay Fatima (mapasakanya ang

kapayapaan), anak na babae ng Propeta, na nakahihigit sa lahat.111

    Ang sabi ng Propeta:  “Si Fatima ang pinuno ng kababaihan

sa Paraiso.”

    Ang hadith na ito ay naisalaysay ng ilang mga Kasamahan:

katulad nina Hudhayfa bin al-Yamaan sa  Sahih ut-Tirmidhi tomo

13 pahina 197, „Aa‟isha sa Sahih ul-Bukhari tomo 4 pahina 203, at

Umm Salama sa Sahih ut-Tirmidhi tomo 13 pahina 250.

    Mayroon ding sinang-ayunang tradisyon ang mga Sunni na

nagpapakita ng preperensya ni Imam Hasan at Imam Husayn.

    Ang Propeta (s) ay nagsabi:  “Sina Hasan at Husayn ang

pinuno ng nakababatang kalalakihan sa Paraiso.”

    Ang hadith na ito ay naisalaysay ng ilang mga Kasaamahan ng

Propeta: tulad ni Abu Sa‟id al-Khudri sa  Sahih ut-Tirmidhi tomo

13 pahina 190,  Musnad  ni Ahmad tomo 3 pahina 3, tulad ni

Hudhayfa sa Sahih ut-Tirmidhi tomo 13 pahina 197, at ni Abdullah

bin Umar sa Sunan ni ibn Maja tomo 1 pahina 56.

    Ang Sura (Kabanata) ng Al- Insaan (76) ay ipinahayag hinggil

kay Imam Ali, Fatima, Hasan at Husayn. Sa karagdagan, ang talata

ng Koran tungkol sa kadalisayan:  “Tunay na nais ng Allah na

pawiin ang lahat ng kasalanan, O mga Kasambahay ng

Tahanan, at kayo ay ganap na linisin. (33:33),” ay ipinahayag

tungkol sa kanila. Ito ay ipinahayag ng karamihan sa mga

Kasamahan ng Propeta tulad nina Wathila bin al-Asqa‟, Amr bin

Abu Salama, „Aa‟isha, Umm Salama, Sa‟d bin Abu Waqqas, Abu

Sa‟id, Imam Ali, Ja‟far bin Abu Talib, Abu Barza, Sabih, ibn

Abbas, Anas, Abul-Hamra‟, Atiyah, Sahl bin  Sa‟d, Abu Hurayra,

Burayda, Abdullah bin Umar, Imran bin al-Husayn, Salama bin alAqua,, Ma‟qil bin Yasaar at Abdullah bin az-Zubeir. Ito ay

nabanggit ni al-Heythami sa kanyang aklat na Majma’uz-Zawa’id

at as-Suyuti sa kanyang aklat na al-Jami’us-Saghir na isinalaysay

ni al-Bazzaz pahina 113 at ni ibn Hajar sa kanyang aklat na  asSawa’iq ul-Muhriqa pahina 184 at  Miftah un-Naja pahina 9, 112

Yanabi’ul-Mawaddah  pahina 187,  a l-Fat-hul-Kabir   pahina 133,

Arjahul-Matalib  pahina 330, as-Sayf ul-Yamani al-Maslul pahina

9. At naisalaysay din ito ni Aamir bin Wathila, na siyang nabanggit

ni al-Hafiz ad-Dulabi sa kanyang aklat na  a l-Kuna wa al-Asma’

tomo 1 pahina 76. Ito ay naisalaysay ni Salama bin al-Aqua‟ na

binanggit ni ibnul-Maghazili at ash-Shafi‟i sa kanyang aklat na alManaqib, at nabanggit sa ibang mga aklat tulad ng  Arjah ulMatalib  pahina 330 at  Yanabi’ul-Mawaddah  pahina 28.

Naisalaysay din ito ni Imam Ali, na siyang binanggit ni MuhibbudDin at-Tabari sa kanyang aklat na  Dhakha’ir ul-Uqba pahina 20

mula kay ibnus-Seri. 113

Ang Ikalabing-anim na Huwad na Pangangatuwiran:

OPINYON NG SHIA TUNGKOL KINA

HAFSA AT „AA‟ISHA

    May ilang mga taong huwad na pumupuna sa mga Shia na

isinusumpa ang mga asawa ng Propeta Muhammad (s), lalung- lalo

na sina „Aa‟isha (anak na babae ni Abu Bakr; ang unang khalifah)

at si Hafsa (anak na babae ni Umar; ang pangalawang khalifah), at

binansagan pa nila itong nakikiapid, pinagbawal ng Allah!

ANG KASAGUTAN

    Ito ay napakalaking paninirang puri. Kailan ang mga Shia

nagtakda ng pangangalunya kina „Aa‟isha at Hafsa? Ito ay

malinaw na hindi totoo. Sa katunayan, kinondena nila ang kanilang

pagsuway sa Allah at sa Kanyang Sugo at nakatitiyak sila na silang

dalawa ay totoong sumuway sa Allah at binalewala ang utos ng

Allah at ng Kanyang Sugo. Pinatunayan ito ng Banal na Koran.

Nagsabi ang Allah,

    Ngayon kung kayong dalawa ay magsisisi sa Allah  – at ang

inyong mga kalooban ay nakatuon na roon  – iyon ay 114

makabubuti sa inyo. Ngunit kung tutulungan ninyo ang isa‟t

isa laban sa kanya, tunay, ang Allah ang tutulong sa kanya at

si Gabriel at ang mga banal na kabilang sa mga

sumasampalataya, at lahat ng mga anghel bukod doon ay mga

katulong niya. (66:4)

    Sinumpa ng Shia si „Aa‟isha dahil pinukaw niya ang

damdamin nina Talha at az-Zubeir upang putulin ang

paggalang kay Imam Ali (a), noong tinipon niya ang grupo ng

mga mapagkunwari (hypocrites), siya ay sumakay sa kamelyo, at

nagtakda kina Talha at az-Zubeir upang labanan si Imam Ali.

Katunayan, sila ay nakipaglaban sa kanya at sila ay di -

makatarungan sa kanya (Imam Ali), 115

Ang Ikalabimpitong Huwad na Pangangatuwiran :

ANG MAPAYAPANG KASUNDUAN SA

PAGITAN NI IMAM HASAN AT MU‟AWIYA

    Ilan sa mga tao ay pumupuna sa mga Shia na nagsasabi na si

Imam Hasan ay gumawa ng kapayapaan kay Mu‟awiya (ang unang

khalifah ng Umayyad) at kanyang tinuldukan ang hidwaan sa

pagitan nila, at hindi siya nakinig sa kanyang mga Kasamahan na

ang gusto ay masangkot siya sa paglaban sa pamahalaan. Para sa

kanila ito ang pahiwatig na ang patakaran ng pamilya ng Propeta

sa kanyang mga Kasamahan ay hindi pamamaraan ng paglaban na

katulad ng sinasabi ng mga Shia.

ANG KASAGUTAN

    Nang magpasiya si Imam Hasan bin Ali na gumawa ng

kapayapaan kay Mu‟awiya at tapusin na ang pakikipaglaban sa

kanya, ay hindi niya nilabag ang pamamaraan ng kanyang ama (si

Imam Ali). Dahil, sa panahon na iyon ang mga sundalo ni Imam

Hasan ay humina, alitan ay sumabog sa loob ng hanay, at ang

karamihan sa kanila ay tumangging sumunod sa kanya. Karamihan 116

sa mga tao ay nadaig sila ng kanilang katakawan at kumampi kay

Mu‟awiya. Alam ni Imam Hasan (a) na ang pakikipaglaban kay

Mu‟awiya ay hindi magiging kapaki-pakinabang sa kanya at

magiging dahilan lamang ng pagdanak ng dugo ng mga Muslim at

kapariwaraan ng mga tagasunod sa pamilya ng Propeta; dahil

doon, obligado siyang gumawa ng kapayapaan kay Mu‟awiya ng

sa gayon ay mailigtas ang kanilang dugo. Ganunpama n, hindi

kailanman naging sang-ayon si Imam Hasan sa pagiging khalifa ni

Mu‟awiya sa mga Muslim. Ang kanyang dakilang pagkatao ay

hindi kailanman makakatanggap ng gayong klaseng pag-angkin.

Sinumang yaong nakakaalam tungkol sa kalagayan ng  kasunduang

pangkapayapaan sa pagitan ni Imam Hasan at Mu‟awiya ay

makatitiyak na si Imam Hasan, ang kanyang ama at kanyang

kapatid (Imam Husayn) ay nasa isip nila na si Mu‟awiya at ang

lahat ng mga Umayyads ay iisang uri at walang pinag-iba kahit

anupaman.117

Ang Ikalabingwalong Huwad na Pangangatuwiran:

PAGSUMPA SA NGALAN NG PROPETA

AT NG MGA IMAMS

    Ilan sa mga tao ay huwad na nakakakita ng kamalian sa mga

Shia dahil sa kanilang pagsumpa sa Propetang Muhammad, mga

Imams at sa kanilang inapo gayong ang totoo‟y ang sumumpa sa

kahit ano maliban sa Allah ay nulo at walang bisa.

ANG KASAGUTAN 

    Walang sinuman ang makapagsasabi  –kahit pa sa ating mga

kapatirang Sunni– na ang pagsumpa sa iba maliban sa Allah ay

bawal. Ito ang ilan sa mga bagay na kinagawian na ng mga tao ang

sumumpa sa anupamang mahalaga sa kanila tulad ng kanilang mga

anak at iba pa. Paano ito magiging bawal na kung tutuusin, ito ay

nabanggit ng ilang beses sa loob ng Banal na Koran? Ang sabi ng

Allah:

  

    “Sumumpa ako sa pamamagitan ng Higera at ng oliba, at

bundok sinai. At itong Bayan ng  Kaligtasan.” (95:1-3)118

  “Sumumpa ako sa pamamagitan ng kaluluwa at ng kaganapan

nito.” (91:7)

    Tiyak natin, sa Sharia (Batas) ang legal na panunumpa (hal. Ang

panunumpa sa korte o ang panunumpa sa legal na dokumento) sa

iba maliban sa Allah o sa Kanyang mga katangian ay hindi

matatanggap. Ito ay isang legal na panunumpa at anuman maliban

dito ay isinasaalang-alang lamang ito bilang isang kinaugaliang

pagbibigay-diin sa punto. 119

Ang Ikalabinsiyam na Huwad na Pangangatuwiran:

ANG PANUNTUNAN NG PAGTANGGAP

AT

PAGTANGGI SA MGA HADITH

    Ilan sa mga tao ang nagbunsod ng palsong atake laban sa mga

shia na nagsasabi na hindi sila tumatanggap ng mga tradisyon na

isinalaysay sa pamamagitan ng ilan sa mga Kasamahan, hindi nila

tinatanggap ang mga aklat ng tradisyon ng Sunni, tulad ng anim na

punong (Sahih) mga aklat. Sinasabi nila, ang mga Shia ay hindi

umaasa sa tradisyong nabanggit ng mga aklat na iyon, at hindi sila

tumutukoy ng tradisyon mula sa kanila maliban na lang kung gusto

nila itong pabulaanan. Sa halip, umaasa lang sila sa tradisyong

isinalaysay ng pamilya ng Propeta  (mapasakanila ang

kapayapaan).

ANG KASAGUTAN

    Ang hurisprudensiya ng Shia bilang paggalang sa pagpapatunay

ng pagkatotoo ng isang isinalaysay na impormasyom ay batay sa

mga tanikalang mananalaysay, alinman sa dalawa, ang 120

mapagkakatiwalaan ba sila o hindi, hindi mahalaga kung ang

bumanggit nito ay nasa aklat ng Shia o Sunni. Ang pagkakaroon ng

aklat na tinatawag na Sahih (i.e.Tama/Wasto) ay hindi sapat,

kailangan ang bawat mananalaysay ng tradisyong iyon ay

mapatunayang mapagkakatiwalaan, walang kaso kung siya ba ay

Shiite o Sunni, o alinman sa kung nabanggit ba ito o hindi sa aklat

ng Shiite o Sunni. Ang sabi ng Allah: 

   “O kayong mga sumasampalataya! Kung ang isang masamang

tao ay maghahatid sa inyo ng anumang balita, siyasatin iyon ng

lubos.” (49:6)

    “At huwag sundin iyong wala kayong nalalaman.” (17:36)

    Sa kanilang hurisprudensiya, ang mga Shia ay umaasa sa

tradisyon na isinalaysay ng pamilya ng Propeta dahil sila ang may

katungkulan sa bansa pagkatapos ng Propeta Muhammad (s). Ito 

ay pinagtibay ng tradisyon ng Propeta sa Thaqalayn, ang dalawang

mabibigat na mga bagay na siyang sinang-ayunan ng lahat ng mga

Muslim.

    Nabanggit namin ang tradisyong ito sa aming aklat na  (Al-Jami’

li Barahin Usul ul-I’tiqadat). Nabanggit ni at-Tirmidhi ang

tradisyong ito sa kanyang aklat  (Sahih) tomo 13 pahina 200, na

isinalaysay ni Zayd bin Arqam at sa ibang tanikala ni Abu Sa‟id na

ang Propeta Muhammad  (s) ay nagsabi:  “Ako ay mag-iiwan sa

inyo ng dalawang napakabigat na mga bagay. Kung kayo ay

mananatili sa kanila, hindi kayo kailanman maliligaw ng

landas kapag ako ay patay na. Ang isa, ay mas mabigat kaysa

sa isa ay ang Banal na Koran, na siyang lubid na pinalawig sa

pagitan ng langit at lupa, at ang isa ay ang aking pamilya. Sila

ay hindi kailanman maghihiwalay hanggang sa dumating sila

sa akin sa Paraiso. Maging maingat kung papaano ninyo

akong susundin sa pamamagitan ng pagsunod sa kanila”121

    Ang ilan sa mga iskolar ay pinagtibay ang tradisyong ito at ang

dami ng pinagmulan nito. Isa sa kanila ay si ibn Hajar sa kanyang

aklat na may pamagat na  As-Sawa’iq. Ang sabi  niya:  “Ang

tradisyon ng ath-Thaqalayn ay naisalaysay ng labintatlonng

mga Kasamahan. Karamihan sa tanikala ng pagsasalaysay ay

totoo at tama.”

    Nabanggit din ito ni al-Hadhrami sa kanyang aklat na may

pamagat na  Al-Qawlul-Fasl tomo 1 pahina 49. Ang sabi niya:

“Ang tradisyon ng ath-Thaqalayn ay naisalaysay ng mahigit sa

dalawampung Kasamahan. Ang tanikala ng pagsasalaysay nito

ay totoo at katanggap-tanggap. Ito ay isang mutawatir na

tradisyon na ang ibig sabihin, ang tradisyong ito ay hindi

nagambala ang pagkadugtong-dugtong ng mga

mapagkakatiwalaang manana lay- say. Ang lahat ng iskolar ng

hadith ay nagsabi na ang tradisyong ito ay totoo.”

    Ang kasaganaan ng pagsasalaysay ng tradisyong ito ay

nakapagturo upang hinuhain na ito ay sinabi ng Propeta

Muhammad (s) sa apat na pagkakataon. Ang unang pagkakataon

ay sa Araw ng Arafah noong gumawa siya ng talumpati mula sa

itaas ng kanyang kamelyo, na si al-Quswa, ang pangalawa ay sa

Moske ng Kheif, ang pangatlo ay sa Araw ng al-Ghadir noong

pauwi na siya sa kanyang panghuling pag-hajj, at ang pang-apat,

ay sa araw ng kanyang pagkamatay noong nagbigay siya ng

pangaral sa may pulpito.

    Andito pa ang ilang mga daan na kung saan nabanggit ang

tradisyong ito na nagmula sa mga aklat ng mga Sunni.

1. Isinalaysay ni al-A‟mash, mula kay Atiyah, na nagmula kay

Abu Sa‟id  – (nabanggit ito ni ibn Sa‟d sa kanyang aklat na

Tabaqat) tomo 2 pahina 114.

   

2. Mula sa ibang pamamatnugot, nina al-A‟mash, Atiyah, Abu

Sa‟id (Manaqib ni al-Maghazili) pahina 235.122

3. Mula sa pangatlong pamamatnugot, nina al-A‟mash, Atiyah,

Abu Sa‟id (Manaqib ni al-Maghazili) pahina 235.

4. Sina ibn Numayr, Abdul-Malik bin Abu Sulayman, Atiyah,

Abu Sa‟id (Manaqib ni Ahmad).

5. Sina Ali bin Musahir, Abdul-Malik bin Abu Sulayman, Atiyah,

Abu Sa‟id (al-Mu’jam ul-Kabir) pahina 137.

6. Sina Harun bin Sa‟d, Atiyah, Abu Sa‟id (al-Mu’jam us-Saghir) 

tomo 1 pahina 135.

7. Sina Fuzeil bin Marzuq, Atiyah, Abu Sa‟id (a l-Ma’rifa wa atTarikh) pahina 537.

8. Sina Kutheir an-Nawaa‟, Atiyah, Abu Sa‟id (al-Mu’jam usSaghir) pahina 73

9. Sina Abu Isra‟il, Atiyah, Abu Sa‟id (al-Ma’rifa wa at-Tarikh)

pahina 537.

10. Sina Muhammad bin Muzaffar al-Baghdadi, Abu Sa‟id (Miftah

un-Naja) pahina 51.

11. Si Salman ul-Farsi (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 36.

12. Sina Ja‟far bin Aun, Abu Hayyan, Yazid bin Hayyan, Zayd bin

Arqam (Sunan ni ad-Darimi) tomo 2 pahina 431.

13. Sina Ya‟la bin Ubayd, Abu Hayyan, Yazid bin Hayyan, Zayd

bin Arqam (Sunan ni al-Bayhaqi) tomo 10 pahina 113.

14. Sina Isma‟il bin Ibrahim, Abu Hayyan, Yazid bin Hayyan,

Zayd bin Arqam (Sahih ni Muslim) tomo 7 pahina 122.123

15. Sina Muhammad bin Fuzeil at Jarir, Abu Hayyan, Yazid bin

Hayyan, Zayd bin Arqam (Sahih  ni Muslim) tomo 7 pahina

123.

16. Sina Ali bin Musahhir, Abu Hayyan, Yazid bin Hayyan, Zayd

bin Arqam (Manaqib ni Ibnul-Maghazili) pahina 236.

17. Sina Hasaan bin Sa‟id, ibn Masruq, Yazid bin Hayyan, Zayd

bin Arqam (Sahih ni Muslim) tomo 7 pahina 123.

18. Sina al-A‟mash, Yazid bin Hayyan (A l-Mu’jam ul-Kabir) tomo

5 pahina 190.

19. Sina Abu Sa‟id, Habib bin Abu Thabit, Zayd bin Arqam

(Sahih ni At-Tirmidhi) tomo 13 pahina 200.

20. Sina al-A‟mash, Habib bin Abu Thabit, Zayd bin Arqam (AlMu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 190.

21. Sina al-A‟mash, Abuz Zuha, Zayd bin Arqam (Al-Mu’jam ulKabir) tomo 5 pahina 190.

22. Mula sa ibang pamamatnugot para kay Abuz-Zuha, Zayd bin

Arqam (Al-Mu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 190.

23. Mula sa pangatlong daan para kay Abuz-Zuha, Zayd bin

Arqam (Al-Mu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 190.

24. Sina al-Hasan bin Abdullah, Muslim bin Subayh, Zayd bin

Arqam (Al-Mustadrak) tomo 3 pahina 148.

25. Sina Kuheil, Abut-Tufayl, Zayd bin Arqam (Wasilat ul-Ma’al) 

pahina 55.

26. Sina Habib bin Abu Thabit, Abut-Tufayl, Zayd bin Arqam (AlMustadrak) tomo 3 pahina 109.124

27. Sina Hakam bin Jubayr, Abut-Tufayl, Zayd bin Arqam (AlMu’jam ul-Kabir) pahina 137.

28. Sina Ali bin Rabi‟a, Zayd bin Arqam, (Al-Ma’rifa wa atTarikh) pahina 536.

29. Sina al-Husayn bin Abdullah, Zayd bin Arqam (Fara’id usSamtein) tomo 2 pahina 142.

30. Si Zayd bin Thabit (Al-Mu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 171.

31. Mula sa ibang pamamatnugot para kay Zayd bin Thabit (AlMu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 171.

32. Mula sa pangatlong pamamatnugot para kay Zayd bin Thabit

(Al-Mu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 171.

33. Mula sa pang-apat na pamamatnugot para kay Zayd bin Thabit

(Al-Mu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 171.

34. Sina al-Anmati, Ma‟ruf  bin Kharbuth, Abu Tufayl, Hudhayfa

bin Usayd (Al-Mu’jam ul-Kabir) pahina 157.

35. Sina Zayd bin al-Hasan, Ma‟ruf bin Kharbuth, Abu Tufeil,

Hudhayfa bin Usayd (Fara’id us-Samtein) tomo 2 pahina 574.

36. Sina Ahmad bin Abdullah bin Salam, Hudhayfa bin al-Yaman

(Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 35.

37. Sina Urwa bin Kharija, Fatimat uz-Zahra‟ (mapasakanya ang

kapayapaan) (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 30.

38. Si Ja‟far bin Muhammad, mula sa kanyang ama, na nagmula

kay Jabir bin Abdullah (Sahih  ni At-Tirmidhi) tomo 13 pahina

199.125

39. Sina Abdur-Rahman bin Khallad, Jabir bin Abdullah

(Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 40.

40. Si al-Husayn bin Ali (s) na nagmula kay Imam Ali (s) (Fara’id

us-Samtein)

41. Sina (Aabir) bin Wathila, Imam Ali (Manaqib ni IbnulMaghazili) pahina 117.

42. Si Muhammad bin Umar bin Ali na nagmula sa kanyang ama,

Imam Ali (Kanz ul-Ummal) tomo 1 pahina 340.

43. Si Ubaydullah bin Musa, mula sa kanyang ama, na nagmula sa

kanyang ninuno, na mula kay Imam Ali (wasilat ul-Ma’al) 

pahina 57.

44. Sina Asbagh bin Nabata, Imam Ali (Yanabi’ul-Mawaddah) 

pahina 39.

45. Sina Sulaym bin Qays, Imam Ali (Yanabi’ul-Mawaddah) 

pahina 114.

46. Sina Asbagh bin Nabata, Abu Rafi‟ (Yanabi’ul-Mawaddah) 

pahina 39.

47. Si Muhammad bin Abdur-Rahman bin Khallad (Arjah ulMatalib) pahina 341.

48. Si Hudhayfa bin al-Yaman (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 36

49. Si Talha (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 35.

50. Si Abdur-Rahman bin Auf (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 35.

51. Si Sa‟d bin Abu Waqqas (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 35.126

52. Sina ibn A‟atham al-Kufi, Ibn Abbas (As-Safina).

53. Sina Ata‟, Abu Yahya, Ibn Abbas (Yanabi’ul-Mawaddah) 

pahina 35.

54. Si Abdullah bin al-Hasan, mula sa kanyang ama, si al-Hasan

bin Ali (s) (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 20.

55. Si Anas, (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 191.

56. Si abu Rafi‟, ang pinalayang alipin ng Propeta Muhammad (s)

(Arjah ul-Matalib) pahina 337.

57. Si Jubayr bin Mut‟im (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 31.

58. Si Abdullah bin Huntub (Ihya’ul-Meyyit) pahina 115.

59. Si Sakhra al-Aslami (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 38.

60. Si Abd bin Hamid (Yanabi’ul-Mawaddah) pahina 38.

61. Si Abu Dharr (Al-Mu’jam ul-Kabir) tomo 5 pahina 538.

62. Si abu Hurayra (Majma’uz-Zawa’id) tomo 9 pahina 163.

63. Si Um Hani (Wasilatul-Ma‟al) pahina 59.

64. Si Umm Salama (Arjah ul-Matalib) pahina 338 at (Yanabi’ulMawaddah) pahina 36

    Nararapat lamang na mabanggit  ang tradisyon (mag- iiwan ako 

ng dalawang napakahalagang mga bagay; ang Banal na Koran at

ang aking Sunna), na inilagay ng mga Sunni upang magsilbing

laban sa tradisyon ng Thaqalayn ay hindi nabanggit alinman sa

kanilang anim na aklat ng Sahih at hindi ito puwedeng isalaysay ng

kahit sinong Kasamahan na salungat sa pamilya ng Propeta, 127

sapagkat ang bansag/moto ng pamilya ng Propeta ay Sunna ng

Propeta, habang ang bansag/moto ng mga Kasamahan na silang

mga sumasalungat ay „Sapat na sa amin ang Banal na Koran‟.

    Hinahadlangan nila ang mga tao na sumulat o magsalaysay ng

Sunna ng Propeta sa panahong nangibabaw sina Abu Bakr, Umar

at Uthman. Nililikom nila ang lahat ng mga naisulat at sinusunog

ang mga iyon. Pinaparusahan nila ang mga taong nagsasalaysay ng

tradisyon ng Propeta maliban  sa kung ano ang kanilang

naisalaysay.

  128

Ang Ikadalawampung Huwad na Pangangatuwiran:

TANGGIHAN ANG ANALOHIYA

AT SARILING PAGHATOL

    Ilan sa mga tao ay pinupuna ang mga Shia na nagkamali bunsod

sa pagtanggi nila sa pagka hawig at pagka-iba-iba, at ang mga

kakailanganin sa pagtransmiti ng hurisprudensiya na siyang

inaasahan ng mga Kasamahan at ng kanilang mga tagahalili.

Pinupuna din nila ang mga Shia sa pagsakdal ng mga yaong

gumagamit nitong pamamaraan tulad ng paggamit ng pagkakatulad

na ginawa ng Iblis (ang Demonyo) na nagsabi sa Allah,  “Ako ay

nakahihigit sa kanya (Adam). Ako ay nilalang Mo mula sa apoy

samantalang siya ay nilalang Mo mula sa luad.” (7:12)

ANG KASAGUTAN

    Ang kahulugan ng Analohiya ay pagpapatunay ng pasiya o hatol

sa larangan ng batas batay sa pagkahawig nito sa ilang mga paraan

tungo sa ibang bagay. Ito ay maliwanag na, ang simpleng

pagkakaroon ng hawig sa pagitan ng dalawang mga bagay ay hindi

nangangailangan na magkaroon sila kaagad ng pare hong pasiya o 129

„verdict‟. May maraming mga paksa sa Sharia (batas ng Islam) na

magkahawig sa ilang pamamaraan o sa iba ngunit magkaiba ang

ginawang pasiya.

    Ang kahulugan ng sariling paghatol ay hinggil sa gawain bilang

aprubado o hindi aprubadong gawain at pagkatapos magpalabas ng

nararapat na paghatol o pasiya ayon sa sariling pagpili. Ito ay

maliwanag na inobasyon, dahil ang inobasyon ay kahungkagan

ngunit iniugnay ang isang bagay na aprubado ng Sharia at binigyan

ng pasiya o hatol hango sa sariling pagpili at gawing bahagi ng

Sharia! 

    Ito ay malinaw na hindi katanggap-tanggap habang alam natin

na walang Sunni, maliban sa Mu‟tazilites, ang gagawa na

ipasailalim ang batas ng Sharia alang-alang sa personal na

kapakanan ng isang tao at sa kanyang personal na dimapakinabangan.

    Sadyang totoo, na, tayo  – na naniniwala sa katuwiran  – ay

partido ng katarungan at nakatali tayo  sa tungkuling ito.

Ganunpaman, paano mauunawaan ng sinumang hurista ang mga 

kapaki-pakinabang at mga tuntunin sa likod ng akto ng Allah? 

Alam ng Allah ang nakabubuti at di- nakabubuti ng walang

hanggang antas, ngunit ang kakulangan sa isipan ng sangkatauhan

ay hindi nila ito maisakatuparan hanggang sa antas na ito.

Samakatuwid, hindi nila matagpuan ng lubos ang mga tuntunin ng

Allah sa pamamagitan lamang ng pagkuha ng konsiderasyon sa

ilang nakabubuti o di- nakabubuti na gawain.

    Sa katunayan, kung ang natransmiting teksto ay

nakapagpaliwanag ng panlahatang kadahilanan ng isang tuntunin,

mapapatunayan nito na ang dahilan ay hindi limitado sa kung ano

na lang ang nakalagay sa teksto, ngunit sasakupin pa nito ang iba

pa na may parehong kadahilanan.130

    Nahulog sila sa pagka- inobasyon dahil tumalikod sila sa landas

para alamin ang Batas ng Islam na siyang tiniyak ng Propeta (s)

para sa mga Muslim. Ang sabi niya, “Mag-iiwan ako sa inyo ng

dalawang mabibigat na mga bagay; ang Banal na Koran at

aking pamilya. Hindi kayo maliligaw kung kayo ay mananatili

sa kanila.”  Ginawa niya ang kanyang pamilya na taga-akay para

sa mga Muslim na katulad ng Banal na Koran at sinabihan sila na

ang kanyang pamilya ay mga lagakan ng kanyang kaalaman sa

Sharia o Batas. Ang sabi niya (s):  “Ako ang lungsod ng

kaalaman at si Ali ang tarangkahan.”

    Ang sabi ni Imam Ali (a): “Tinuruan ako ng Sugo ng Allah ng

isang libong mga bahagi ng mga kaalaman at sa bawat bahagi,

isang libong mga bahagi (pa) ang mabubuksan.”

    Inilagak ni Imam Ali ang kaalaman na ito sa mga impalibleng

Imams at ang bawat isa ay nagmana niyon.131

Ang Ikadalawampu‟t isang Huwad na Pangangatuwiran:

PAGDUGTUNGIN ANG MGA DASAL

    Ilang tao ang pumupuna sa Shia dahil sa pagsasama-sama ng

limang mga dasal at inialay ang mga iyon sa tatlong panahon

lamang. Pinagsama nila ang Zuhr at Asr na dasal at ng Maghrib at

„Isha na dasal, samantalang  ang Propeta (s) at mga Muslim ay

inialay ang mga ito sa limang tiyak nilang mga oras.

ANG KASAGUTAN

    Ayon pa sa opinyon ng nakararaming mga iskolar, naitatag ng

Propeta (s) na pagsama-samahin ang Zuhr at  Asr na mga dasal

kahit walang kinatatakutang (digmaan) o paglalakbay. Ang mayakda ng  Jami’ul-Usul tomo 6 pahina 459 na tinukoy mula sa Sahih

ni Muslim ay nagsabi, “Inialay ng Propeta (s) ang Zuhr at Asr

sa iisang panahon kahit wala sa katayuan ng takot o habang

naglalakbay.”  Dagdag pa niya na si az-Zubeir ay nagsabi,

“Tinanong ko si Sa‟id, „Bakit ginawa ng Propeta (s) ang

ganoon?‟ Sumagot  siya, tinanong ko ang tungkol dito kay ibn 132

Abbas at ang sagot niya: Ayaw ng Propeta (s) na magkaroon

ng pahirap sa kanyang ummah (Muslim comm.) .” Sa ibang

pagtukoy, dinagdagan  niya, „… kahit walang kinatatakutan at

hindi nagkaroon ng pag-ulan.‟

    Mula sa tradisyon ng mga impalibleng Imams na kapag ang

araw ay dumaan na sa katuktukan, ito ay oras na ng dalawang mga

dasal ngunit ito (ang unang dasal) ang mauuna bago iyon (ang

pangalawang dasal). Gayundin, pagdating ng gabi, ito ay oras na

ng dalawang dasal ngunit ito ang mauuna bago iyon.

    Pinahintulutan ng Allah ang pagdugtungin ang mga dasal at

ginawa ng Kanyang Sugo na walang ibang hangarin kundi bigyang

ginhawa ang kanyang umma. Bakit kailangang pahirapan ng mga

Muslim ang kanilang mga sarili na gawing obligado ang ibukod

ang mga dasal at kung minsan di-maialay ang Asr at ng „Isha na

dasal na siyang nangyari hindi lamang sa mga karaniwang mga tao

subalit sa ilang mga iskolar din ng Sunni.  133

Ang Ikadalawampu‟t dalawang Huwad na Pangangatuwiran:

PANSAMANTALANG KASAL

    Ilan sa mga tao ay palsong namumuna sa mga Shia dahil sa 

pagpapahintulot nito sa pansamantalang kasal habang nasa isipan

nila na ang alintuntuning ito ay napawalang-bisa.

ANG KASAGUTAN

    Ang Banal na Koran ay nagpahintulot ng pansamantalang kasal, 

sinabi ng Allah,

    …At sa (asawa) na napakinabangan na tinanggap ninyo sa

kanila, bigyan ninyo sila ng itinakdang dowre. (4:24)

    Walang talata ng Koran ang nagpawalang bisa nitong klase ng

pagpapakasal. Maliban pa dito, hindi din ito napatunayan na

pinawalang-bisa ng Propeta (s).

 

    Ang may-akda ng  Jami’ul-Usul tomo 12 pahina 135 (tradisyon

blg. 8953) ay tumukoy kay Jabir bin Abdullah mula sa  Sahih  ng 134

Muslim na nagsabi, “Nakasanayan namin ang pansamantalang

kasal  sa (halaga ng) sandakot ng „dates‟ at trigo noong

kapanahunan ng Propeta at kapanahunan ni Abu Bakr

hanggang sa ipinagbawal ito ni Umar dahil sa problema ni

Amr bin Hurayth.”

    Naitala din niya ito sa tomo 3 pahina 465 (tradisyon blg. 1406):

“Sa  Sahih ng Muslim at sa  Sahih  ng an-Nassa‟i, may ibang

tradisyon na nagsalaysay na si Abu Dharr ay nagsabi, Ang

dalawang kaginhawaan (mut‟atan) ay hindi  nararapat

maliban para sa amin.”

    Ang ibig niyang sabihin ay yaong pansamantalang kasal at ang

paghajj.

    Nabanggit ni ar-Razi, sa kanyang Tafsir  tomo 10 pahina 25:

    “Ang pangatlong patunay tungkol sa pagpapahintulot ng

pansamantalang kasal ay batay sa kung ano ang sinabi ni

Umar sa itaas ng minbar (pulpito), „Dalawang mga

kaginhawaan ang pinapahintulutan sa panahon ng Propeta

ngunit ipinagbawal ko na ito ngayon; ang kaginhawaan ng

pag-hajj at ng pansamantalang kasal.”

    Ito ang pagpapatibay na ang pansamantalang kasal ay

pinapahintulutan sa panahon ng Propeta(s). Ang sabi ni Umar,

„ipinagbawal ko na iyon‟ nagpahiwatig na hindi ang Propeta (s)

ang nagpawalang-bisa niyon kundi si Umar. Kaya napatunayan, at

maari nating sabihin na ito ang katibayan ng katotohanan na ang

pansamantalang kasal ay pinapahintulutan noong panahon ng

Propeta at hindi niya (s) ito pinawalang-bisa, ngunit si Umar ang

gumawa nito. Samakatuwid, ang pagpawalang-bisa ni  Umar ay

walang saysay. Ito ang ebidensiya na kung saan binanggit ni Imran

bin Husayn nang sinabi niyang,  “Ipinahayag ng Allah sa talata

ng Koran ang tungkol sa panasamantalang kasal at hindi Niya

ito pinawalang-bisa sa pamamagitan ng ibang talata. Inutusan135

kami ng Propeta (s) na gawin itong pansamantalang kasal at

hindi niya ito ipinagbawal. Ngunit may isang taong nagbigay

ng kanyang opinyon ayon sa gusto niya  – ibig niyang sabihin

na si Umar ang nagbawal nito – ”

    Ito ang ilan sa pamamaraan ng pagpapatunay sa legalidad ng

pansamantalang kasal.   136

Ang Ikadalawampu‟t tatlong

huwad na Pangangatuwiran:

ANG PINAGMULAN NG SHIISM

    Ilan sa mga tao ay umimbento ng kasinungalingan laban sa Shia

na nagsasabi na ang Shiism ay isang bagong doktrina  at ito ay

nagmula sa pamamagitan ng impluwensiya ng Magi ng Persia at

ng mga Hudyo.

ANG KASAGUTAN

    Alinman sa dalawa, ang pagsunod kay Imam Ali o ang Shiism

ay isang bagay na hindi bago. Sa nabanggit na mga tradisyon ng

Propeta sa mga aklat ng ating mga kapatid na Sunni, ang mga

tagasunod ni Imam Ali ay tinatawag na Shia ni Ali.

    Nabanggit namin ang sapat na mga tradisyon sa aming aklat na

Mawsu’atul-Mahaasin wa al-Masaawi’ Fil-Islam  – Ensiklopedya

ng mga Merito (kagalingan) at kasalanan sa Islam.137

    Ang sabi ni ibn Hajar sa kanyang aklat na  a s-Sawa’iq ulMuhriqa pahina 96  – edisyon ng Egypt  – na nabanggit ni adDaylami na nagsasabing, ang Propeta (s) ay nagsabi,

    “O Ali, pinatawad ka ng Allah, ang iyong mga inapo, ang

iyong mga asawa at iyong mga Shia (mga tagasunod). Maging

masaya…”

    Magkatulad na hadith ay nabanggit ni ibnul-Maghazili sa

kanyang aklat na  a l-Manaqib, al-Hamawini sa  Fara’id usSamtayn, al-Manaawi sa  Kunuz ul-Haqaayiq  pahina 202, alQanduzi sa  Yanabi’ ul Mawaddah pahina  270, Abu Bakr bin

Shihab sa  Rashfat us-Sadi pahina 81,  - edisyon ng Egypt  – at iba

pa.

    Dagdag pa diyan, naitala ni ad-Daylami na ang Propeta (s) ay

nagsabi,

    “O Ali, ikaw at ang iyong mga Shia ay pupunta sa akin sa

may Lawa ng Paraiso na tighaw at may maaliwalas na mga

mukha, habang ang iyong mga kalaban ay pupunta sa akin na

uhaw na uhaw at ang leeg ay nakatulak palabas.”

    Itong mismong tradisyon ay nabanggit ni al-Manaawi sa Kunuz

ul-Haqaayiq pahina 203,  – edisyon ng Bolaq  –, ni al-Qanduzi alHanafi sa  Yanaabi’ ul Mawaddah pahina 182, – edisyon ng Egypt

–, at Muhammad Saalih at-Tirmidhi sa  a l-Manaaqib ulMurtazawiyya pahina 101, – edisyon ng Bombay –.

    Nabanggit ni ad-Daylami sa kanyang aklat na Firdous ul-Akhbar

na nagsabi si Umm Salama  (asawa ng Propeta) na ang Propeta ay

nagsabi:

    “Si Ali at ang kanyang mga Shia  – tagasunod  – ang mga

nagwagi sa Araw ng Muling-pagkabuhay.”138

    Magkatulad na hadith ay nabanggit din ni al-Manaawi sa Kunuz

ul-Haqa’iq pahina 98, at al-Qanduzi sa  Yanaabi’ul Mawaddah

pahina 188 at 237, – edisyon ng Istanbul –.

    Nabanggit ni sabt bin al-Jawzi  sa kanyang aklat na  Tadhkirat

ul-Khawaas pahina 59, isang tradisyon ang isinalaysay ni Abu

Sa‟id al-Khudri na pinagmasdan ng Propeta (s) si Ali bin Abu

Talib at ang sabi:

    “Ang Taong ito at ang kanyang Shia  ang mga nagwagi sa

Araw ng Muling-Pagkabuhay.”

    Nabanggit ni al-Khatib al-Khawarizmi sa  a l-Manaaqib pahina

178 na ang Pinuno ng mga Mananalaysay, na si Abu Mansur

Shahrdar bin Shirwayh bin Shahrdar ay sinabihan siya sa sulat na

galing kay Hamadan na si Abul-Fat‟h Abdus bin Abdullah bin

Abdus al-Hamadani ay sinabihan siya na si Sharif Abu Talib alMufazzal bin Muhammad bin Tahir al-Ja‟fari (nawa‟y kaluguran

siya ng Allah) sa kanyang bahay sa Isfahan, si S ikkatul-Khawr na

si Sheikh Abu Bakr Ahmad bin Musa bin Mardwayh bin Fawrak

a l-Isfahani ay sinabihan siya na si Ahmad bin Muhammad bin asSariy ay sinabihan siya na si al-Munthir bin Muhammad bin alMunthir ay sinabihan siya na ang kanyang ama ay sinabihan  siya

na ang kanyang tiyuhin na si al-Husayn bin Sa‟d ay sinabihan siya

na ang kanyang ama ay sinabihan siya na si Isma‟il bin Ziyad alBazzaz ay sinabihan siya na si Ibrahim bin Muhajir ay sinabihan

siya na si Yazid bin Shurahil al-Ansari, eskribyente ni Imam Ali,

ay sinabihan siya na narinig niya si Imam Ali (a) na nagsabi,

    Sinabihan ako ng Propeta (s) habang siya ay nakasandal sa aking

dibdib, O Ali, narinig mo ang Sinabi ng Allah: Tunay nga, iyong

mga sumasampalataya at gumagawa ng mabuti  – sila ang

pinakamabuting mga nilalang. (98:7)

    “Kayo ang mga iyon at ang iyong Shia. Ang tagpuan ko at

kayo (tagpuan natin) ay sa may Lawa kung kailan magtitipon 139

na ang mga bansa para sa Paghuhukom at ikaw (at iyong mga

shia) ay pupunta na may dangal at nagliliwanag.”

    Ang tradisyong ito ay nabanggit din ni as-Suyuti sa kanyang adDurr ul-Manthur tomo 6 pahina 379 – edisyon ng Egypt –.

    Nabanggit ni al-Khatib ul-Baghdadi sa kanyang aklat na

Muwazzih Awham uj-Jam’ wa at-Tafriq tomo 1 pahina 43;

Heidarabad, na si Abul-Hasan Muhammad bin Abdul-Wahid bin

Muhammad bin Ja‟far ay sinabihan siya na si Ali bin Umar adDarqutni ay sinabihan sila na si Abul-Hasan Ali bin Muhammad

bin Ubayd ay sinabihan sila na si Ahmad bin Hazim ay sinabihan

sila na si Sahl bin Aamir ay sinabihan sila na si Fuzeil bin Marzuq

ay nakarinig mula kay Abul Jihaf, mula kay Muhammad bin Amr

bin al-Hasan, na mula kay Zaynab, na nagmula kay Fatima anak na

babae ng Propeta (as)na nagsabi ang Propeta kay Ali,

    “O Abul-Hasan (Ali), ikaw at ang iyong mga Shia ay

mapupunta sa Paraiso.”

    Nabanggit ni al-Haythami sa kanyang aklat na  Majma’uzZawa’id   tomo 10 pahina 21  – edisyon ng Egypt  –, na si Umm

Salama ay nagsabi: “Noong nasa bahay ko ang Propeta (s) isang

gabi, umupo sa tabi niya si Fatima at Ali. Iniangat  niya ang

kanyang ulo patungo sa kanila, “O Ali, maging masaya. Ikaw

at ang iyong mga shia ay mapupunta sa Paraiso.””

    Nabanggit din niya, sa tomo 9 pahina 173, ang isang tradisyon

na isinalaysay ni Abu Hurayra na ang Propeta (s) ay  nagsabi kay

Ali, „Ikaw at ang iyong mga Shia ay kasama ko sa Paraiso,‟

    Ang kahalintulad na hadith ay nabanggit ni al-Khatib alBaghdadi sa kanyang aklat na  The History of Baghdad tomo 12

pahina 289 – edisyon ng Egypt –,140

    Nabanggit ni Ibnul-Maghazili ash-Shafie, sa    al-Manaqib

pahina 293 tradisyon bilang 335, na si huwes Abu Ja‟far

Muhammad bin Isma‟il al-Alawi ay sinabihan sila na si Abu

Muhammad bin Abdullah bin Muhammad bin Ithman al-Muzani,

siya ding tinatawag na ibnus-saqqa ay sinabihan sila  na si Abu

Abdullah Ahmad bin Ali al-Razi ay sinabihan sila na si Ali bin alHasan bin Ubayd ar-Razi ay sinabihan sila na si Isma‟il bin Ibban

a l-Azdi ay sinabihan sila na narinig niya ang tradisyon na

isinalaysay ni Amr bin Hurayth, na galing kay Dawud bin Sulayk,

na nagmula kay Anas bin Malik na ang Propeta(s) ay nagsabi,

    “Pitumpung libo mula sa aking ummah ang papasok ng

Paraiso na wala kahit anumang katanungan.” Saka niya

tinignan si Ali at ang sabi: “Sila ay mula sa iyong Shia at ikaw ang

kanilang Imam.”

    Ang hadith na ito ay nabanggit ni al-Khawarizmi sa kanyang

aklat na a l-Manaqib pahina 229, ibn Hasnawayh al-Musily sa Durr

Bahr il-Manaqib pahina 119, at al-Qanduzi sa Yanabi‟ul

Mawaddah pahina 124.

    Bukod pa diyan, ang mga tradisyong ito ay mga katotohanan ng

kasaysayan na pinagtibay ng mga aklat ng Sunni at ng kasaysayan.

Ipinamalas nila na ang Shiism ay nagsimula pagkatapos na 

mamatay ang Propeta na kung kailan sinamantala ng ilang katao

ang sitwasyon noong abala si Imam Ali at ang pamilya ng Propeta

sa paghahanda ng paglibing sa Propeta. Sa kabila ng katotohanan

na itinagubilin na ng Propeta na si Ali ang kanyang magiging

kahalili at nagbigay na sila ng parangal kay Imam Ali sa Ghadir

Khum, napagkasunduan pa rin nilang ibigay kay Abu Bakr ang

kanilang katapatan bilang kinatawan pagkatapos ng Propeta (s). Ito

ang nag- udyok kay Imam Ali at sa kanyang tagasunod na tumutol

at itanggi ang pagbibigay parangal kay Abu Bakr. Dito nanguna si

Umar upang lusubin ang bahay ni Fatima, ang anak na babae ng

Propeta, at sunugin ito. May ibang sakuna pa ang nangyari

pagkatapos niyon. Magmula noon, ang mga tao ay umalalay kay

Imam Ali (a) ang siyang nabansagang Shia (tagasunod) ni Ali at
ang kanilang doktrina ay nakilala bilang Shiism. Walang Hudyo o
Magi na nasa loob nila. Ang mga namumuno na nasa
kapangyarihan ay pinag- uusig nila samantalang ang mga Hudyo at
kristiyano ang siyang nagugustuhan ng estados o pamahalaan.
Pinapahintulutan nila si Ka‟bul-Ahbar (dating isang Hudyo) at ang
mga katulad niya ang umupo sa Moske ng Propeta at makipagusap
sa mga Muslim tungkol sa isipan ng mga Hudyo. Ang
namumuno na nasa kapangyarihan ay pinapahintulutan nila ang
mga palakuwento na maupo sa moske at magkukuwento tungkol sa
Hudyo, Kristiyano, at mga kuwentong wala pa ang Islam, at
pinupukaw nila ang mga makata na magbasa ng tula tungkol sa
pag- ibig, alak, pagpupuri at paglalantad ng bisyo. At sa
magkaparehong panahon, ang mga namumuno na nasa
kapangyarihan ay hinahadlangan ang mga pamilya ng Propeta at
iba pa na bigyang publisidad ang tradisyon ng Propeta, magbibigay
ng palusot na baka ito ay maghalo kasama ng mga talata ng Koran!
    Ang panghuli, wala sa atin ang paghatol kundi sa Allah.